حكومت نظامی

ماهرانه در جنگ است ناخدای استبداد با خدای آزادی

سخنرانی اکبر گنجی در مقرسازمان گزارشگران بدون مرز – پاریس

leave a comment »

اکبر گنجی در پاریس اعلام کرد به اعتقاد وی دولت جمهوری اسلامی، ناقض حقوق بشر است. وی همچنین گفت: «در ایران هیچ اجماعی در زمینه پرونده هسته ای وجود ندارد و آنچه در زمینه ملی بودن این مسئله مطرح می شود، یک تبلیغ ایدئولوژیک بیش نیست.»

اکبر گنجی که در جلسه ای با شرکت عبدالکریم لاهیجی، رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر درایران، روبر منار، رئیس سازمان گزارشگران بدون مرز، لویی ژووآنیو، قاضی و کارشناس مستقل سازمان ملل، با مطبوعات سخن می گفت، با اشاره به قوانین مختلفی که در جمهوری اسلامی وجود دارد، تاکید کرد که: «این قوانین به طور صریح با حقوق بشر در تعرض است.»

وی در این ارتباط از جمله به مواردی مانند مهدورالدم و ممنوع القلم بودن اشاره کرد و گفت: «مطابق تبصره دوم ماده 295 قانون مجازات اسلامی، هر شهروندی اگر کسی را مهدورالدم تشخیص دهد می تواند او را بکشد. به عبارت دیگر اگر کسی بتواند در دادگاه ثابت کند که فردی را به علت بی دینی کشته، دادگاه او را تبرئه می کند. در حالیکه یکی از ویژگی های دولت مدرن، حکومت قانون است. امروزه در دموکراسی ها درباره اعدام شهروندان اختلاف نظر وجود دارد؛ ولی حتی اگر فکر کنیم تمام دموکراسی ها در این مورد وحدت نظر داشته باشند، در آن صورت نیز این رای باید رای یک دادگاه صالح، عادل و با حضور هیات منصفه باشد.»

گنجی سپس به ماده «ممنوع القلم شدن تا پایان عمر»در قانون مطبوعات پرداخت و گفت: «در قوانین جمهوری اسلامی گفته شده هر کس علیه نظام جمهوری اسلامی تبلیغ کند، از یک ماه تا یک سال زندان دارد. در هشت سال اخیر حداقل اکثر روزنامه نگاران به تبلیغ علیه نظام متهم شده اند. مطابق تبصره 8 ماده 6 قانون مطبوعات، هر روزنامه نگاری که به تبلیغ علیه نظام محکوم شود دیگر هیچ وقت حق فعالیت مطبوعاتی ندارد. فکر می کنم جمهوری اسلامی تنها کشور دنیاست که هنوز ممنوع القلم شدن در آن وجود دارد.»

گنجی در ادامه سخنانش به قانون مجازات اسلامی در مورد اعدام مرتد اشاره کرد و گفت: «در دوران ماقبل مدرن، اندیشه فرد، هویت او را می ساخت و اگر فردی اندیشه ای انحرافی داشت از مدار انسانیت خارج بود و می شد او را کشت. اما در دنیای مدرن، انسان بر همه چیز و از جمله بر اندیشه هایش اولویت دارد. نوع اندیشه من، هویت و حقیقت من را نمی سازد. من مجازم که هر وقت خودم تشخیص دادم دین و ایدئولوژی خود را تغییر بدهم. اما در کشور ما، حکم تغییر مذهب، اعدام است.»

گنجی در بخش دیگری از سخنانش و در پاسخ به سئوال یکی از خبرنگاران در مورد علت دادن مجوز خروج به وی گفت: «من به جلسه ای دعوت داشتم که درآن 1700 نفر از ارباب مطبوعات جهان حضور داشتند. اگر نمی توانستم در آن جلسه حاضر شوم جمهوری اسلامی خود را با تمام رسانه های جهان روبه رو می کرد و این کاریست که فکر نمی کنم در توان این حکومت باشد. امروز قدرت، یعنی رسانه. اما خروج من از کشور مهم نیست، مهم بازگشت من به کشور است.»

از گنجی در مود تعریفی که وی از خود دارد، سئوال شد. پاسخ وی چنین بود: «در کشور من تمیز نقش ها دشوار است. ما آب هم که بخوریم، از آن تلقی سیاسی بودن می شود، زیرا تفکیک دولت از جوامع مدنی که یکی از نشانه های جامعه مدرن است در کشور ما وجود ندارد. در چارچوب یک حکومت اقتدارگرا، هر حرکت فردی تفسیر سیاسی دارد. به طور مثال لباس پوشیدن خانم ها مسئله ایست مربوط به حوزه خصوصی؛ ولی در کشور ما که همه خانم ها مجبورند حجاب داشته باشند، وقتی آنها روسری شان راکمی عقب بکشند از حرکت آنها تلقی سیاسی بودن می شود.»

گنجی ادامه داد: «به هر حال من یک روزنامه نگارم. انتقادات خود را که گفتم به زندان افتادم. من خود در زندان اوین را نزدم. ما رابه زندان بردند.»

وی سپس با اشاره به شخصیت هایی مانند واسلاوهاول، کوندورا و چامسکی، چنین نتیجه گیری کرد: «در کشور ما تفکیک نقش ها بسیار دشوار است؛ ولی من از دید خود یک روزنامه نگارم که دوست دارم از حقوق شهروندان دفاع و به نقض حقوق بشر اعتراض کنم.»

جنبش بدون رهبری

گنجی آنگاه به وجود یک جنبش قدرتمند دموکراسی خواهی در ایران اشاره کرد و اظهار داشت: «یکی از پیش شرط های دموکراسی، ایجاد فرهنگ دموکراسی است؛ و یکی از اجزاء فرهنگ دموکراسی، اجماع روشنفکران یک جامعه در مورد دموکراسی به عنوان تنها حلال تفاوت هاست. جنبش روشنفکری ما برای اولین بار در تاریخ به این اجماع رسیده است. اما این جنبش نقطه ضعفی اساسی دارد: اینکه جنبش ما سازمان و تشکیلات ندارد. گروه هایی که در این مجموعه هستند، هم در داخل و هم در خارج، بسیار متنوع هستند. به همین علت، جنبش فاقد رهبریست. در لهستان، مردم در قالب جنبش همبستگی و گرد لخ والسا گرد هم آمدند. در جنبش ضد خشونت چک، روشنفکران حول واسلاوهاول، جمع شدند. من نیز امیدوارم ما درکشورمان بتوانیم این مسئله را به صورتی دمکراتیک حل کنیم.»

گنجی در مورد تقسیم بندی اصلی امروز جامعه ایران، در مقابل تقسیم بندی دوران پیروزی ـ انقلابی و ضد انقلابی ـ اظهار داشت: «من ضد انقلابم و به این موضوع افتخار هم می کنم. با انقلاب نمی شود دموکراسی ایجاد کرد. امامهم ترین تفکیکی که من امروز در جامعه انجام می دهم این است: نیروهای خواهان آزادی و طرفدار دموکراسی و حقوق بشر در یک سو، و مخالفان حقوق بشر و آزادی و دموکراسی در سوی دیگر. ما باید یک جبهه بسیار وسیع، از تمامی نیروهای طرفدار آزادی و حقوق بشر، فارغ از هر گرایشی که افراد دارند، تشکیل بدهیم. ما مجبوریم کنار هم بنشینیم و یکدیگر را تحمل کنیم. اگر به لحاظ نظری حاضر نباشیم کنار هم بنشینیم، واقعیت و جبر ما را به نشستن کنار هم وامی دارد.»

نفی خشونت

گنجی آنگاه با نفی هر گونه عمل خشونت آمیزتاکید کرد: «هر کس از راه خشونت و ترور به قدرت برسد، حکومت خشونت و ترور راه می اندازد. اما معنی این حرف، یاس و یا سرخوردگی و کنار نشستن نیست. من ده سال است درباره نافرمانی مدنی می نویسم، ما این کار را می کنیم و هزینه آن را هم می پردازیم. ما تضمین می دهیم که هرگز دست به خشونت نزنیم، ولی تضمین نمی دهیم که دولت هم این کار را نکند.»

گنجی آنگاه با اشاره به نابرابری حقوق زنان در ایران گفت: «من دفاع از جنبش قدرتمند زنان را وظبفه خود می دانم.»
وی در همین ارتباط به دستگیری مهندس موسوی خویینی اشاره و اظهار امیدواری کرد که وی و رامین جهانبگلو و سایر زندانیان سیاسی و مطبوعاتی هر چه زودتر آزاد شوند.

خاتمی و عمل به وعده ها

از گنجی در مورد خاتمی و اصلاح طلبان سئوال شد، که او در پاسخ گفت: «خاتمی اصلاح طلبی بود که نتوانست به وعده های خود عمل کند. لذا باعث دو تلقی بدبینانه و خوش بینانه از اصلاح طلبان در جامعه شد. در تلقی خوش بینانه، خاتمی و اصلاح طلبان بی عرضه هستند و در تلقی بدبینانه، آنها خائن تلقی می شوند. اما در هر حال عرصه سیاست به سیاتمداران دموکرات واقعی نیاز دارد و سیاستمدار اصولگرای دموکرات کسی است که بر سر حرفش می ایستد، از ارزش هایش دفاع می کند و می داند که دموکراسی بدون ایستادگی و مقاومت به دست نمی آید.»

بحث بعدی و مفصل گنجی درپاسخ به سئوال یکی دیگر از خبرنگاران و در مورد اجماع بر سر پرونده اتمی در ایران بود. گنجی در پاسخ گفت: «هیچ اجماعی در این زمینه وجود ندارد. این یک تبلیغ ایدئولوژیک بیش نیست. در این ارتباط بگذاریدجامعه مدنی و عرصه سیاسی را از هم تفکیک کنم: 1 ـ در عرصه سیاسی تمام گروه های 18 گانه اصلاح طلب با موضع دولت در این زمینه مخالف اند. 2 ـ تمام اصلاح طلبان خارج حکومت با سیاست دولت در این زمینه مخالفند. 3 ـ تمام روشنفکران و صاحبان اندیشه که اصلاح طلب هم نیستند با سیاست دولت در این زمینه مخالفند. 4 ـ آقای هاشمی رفسنجانی قطعا با سیاست دولت در این زمینه مخالف است. او در جلسه شورایعالی امنیت ملی در حضور رهبر به صراحت گفته است باید غنی سازی را تعطیل کنیم. او چون به شدت برای ایران احساس خطر می کند، گفته است حرف مرا برای ثبت در تاریخ بنویسید. از طرف دیگر در بین محافظه کاران هم در این زمینه اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد. بعضی از محافظه کاران معتقدند باید غنی سازی را تا چند سال به حال تعلیق درآورد.»

گنجی ادامه داد: «در برابر همه این گروه ها و افراد، تنها یک اقلیت، سیاست کنونی را دنبال می کند که رهبر جمهوری اسلامی در راس آن است. در واقع سخنانی که رئیس جمهور و نظامیان در این زمینه می گویند نظرات رهبر است. ایشان به طور قاطع خواهان تداوم این سیاست است.»

گنجی آنگاه به عرصه عمومی پرداخت و پرسید: «این چه پرونده ملی است که بیش از 15 سال است به طور مطلق به صورت محرمانه و در غیاب مردم درباره آن تصمیم گیری شده؟ میلیاردها دلار از سرمایه های ملی ما صرف مسئله ای شده که به گفته خود رژیم به طور قاچاق از بازارسیاه تهیه شده است. این تجهیزات به لحاظ زیست محیطی در کمترین حد است و می تواند حوادثی مانند چرنوبیل به وجود بیاورد. اگر این مسئله برای مردم ملی است چگونه است که آنها بیشترین جوک را درباره آن می سازند؟»

خلع سلاح

گنجی در ادامه این بحث با اشاره به نقطه نظر خود گفت: «این مسئله برای ما در دو سطح قابل بررسی است: بحث حقانیت و بحث سیاست واقعی. در بحث حقانیت اگر چین، روسیه، پاکستان. . . حق دارند سلاح اتمی داشته باشند، ایران هم حق دارد. اگر ایران حق ندارد، بقیه هم نباید این حق را داشته باشند. اما در سطح واقعی این بحث می تواند آتش جنگ را بیفروزد. ما درست است که با رژیم جمهوری اسلامی مخالفیم، ولی به هیچ وجه خواهان نابودی کشورمان نیستیم. لذا به جای بحث های نابخردانه، ما شعار خلع سلاح عمومی می دهیم. صلح پایدار. در این صورت مردم جهان نیز کنار ما می ایستند. یادمان باشد که نه بمب اتمی و نه ارتش قدرتمند شوروی مانع فروپاشی آن حکومت نشد. بمب اتمی هم که داشته باشیم، رژیم غیردمکراتیک قابل دوام نیست. بمب اتمی به لحاظ خارجی، نه تنها ما را حفاظت نمی کند، بلکه موجب اجماع جهانی علیه ما می شود. اجماعی که علیه عراق وجود نداشت.»

گنجی در بخش پایانی سخنان خود با استقبال از موضع جدید آمریکا در مورد پیوستن به میز مذاکره گفت: «باید این مذاکره به صورت علنی و شفاف باشد، و نباید به تضعیف آزادی و حقوق بشر در ایران بیانجامد.»

در این جلسه مطبوعاتی که در مقر سازمان گزارشگران بدون مرز برگزار شد، ابتدا روبر منار، رئیس این سازمان ضمن معرفی گنجی، به موارد نقض حقوق روزنامه نگاران در ایران اشاره کرد. سپس لویی ژووانیه، قاضی و کارشناس سازمان ملل که دو سال پیش ازگنجی در اوین دیدار کرده بود سخن گفت. وی از جمله اظهار داشت: «در اوین مکالمه ای دو ساعتی با گنجی داشتم. در پایان به این نتیجه رسیدم که او حتی زندانی سیاسی هم نیست، بلکه زندانی عقیدتی است. موضوع محوری بحث ما در تمام مدت، اندیشه بود. چیزی که به مسئولین ایرانی هم گفتم.»

آنگاه دکتر عبدالکریم لاهیجی، ضمن سخنانی درمورد آزادی اندیشه، و با اشاره به سال های آغازین انقلاب، گفت: «در آن سال ها من و گنجی در دو جبهه بودیم. امروز مایلم به او بگویم: به جبهه طرفداران حقوق بشر، خوش آمدی.

اصالت:
گزارشگران بدون مرز

Advertisements

Written by State-of-Siege

مه 15, 2008 در 3:33 ق.ظ.

نوشته شده در یک مرد، یک اکبر گنجی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: