حكومت نظامی

ماهرانه در جنگ است ناخدای استبداد با خدای آزادی

سخنرانی انتقادی آیت الله منتظری از حاکمیت در سال 76 ( سخنرانی 13 رجب)

with 2 comments

… نقل شده در اين بازار كوفه يك عده ايرانيها هم بودند، يك ايراني در آنجا بود تا ديد علي (ع) مي‎آيد، گفت : «جاء المرد شكمبه !»، علي (ع) يك مقداري شكمش بزرگ بود، اميرالمومنين (ع) فهميد، يك خنده اي كرد; نگفت بگيريدش و… حضرت فرمودند: بالايش علم است و پايينش هم غذا! يعني اميرالمومنين يك شوخي با او كردند، اينجور مي‎روند در ميان مردم ; مردم هم مي‎رفتند حاجاتشان را به ايشان مي‎گفتند. ولايت فقيه آن طور نيست كه يك تشكيلات سلطنتي و مسافرتهاي تشريفاتي ميلياردي و اينجور چيزها داشته باشد; اينها با ولايت فقيه سازگار نيست . آقايان تا چيزي مي‎شود به ما مي‎گويند «ضد ولايت فقيه » ضد ولايت فقيه ! خدا پدرت را بيامرزد، اصلا ولايت فقيه را ما گفتيم، ما علم كرديم، ما كتاب درباره اش نوشتيم، حالا ما شديم ضد ولايت فقيه ؟!

…ايشان قاعده اش اين بود مي‎رفت پيش مقام رهبري مي‎گفت شما احترامت محفوظ، 22 ميليون به من راي دادند، از من انتظارات دارند و اگر بنا بشود كه بخواهيد در وزراي من، در استاندارهاي من دخالت بكنيد، افرادي را به من تحميل كنيد من نمي توانم كار بكنم ; بنابر اين من ضمن تشكر از مردم استعفا مي‎دهم، به مردم مي‎گويم : ايها الناس مي‎خواهند در كار من دخالت كنند. قاعده اين بود كه به اين صورت عمل نمايد. به ايشان پيغام دادم كه اطلاعات بافتش خراب است . اگر بناست همان معاونها و همان كادر باشند و جنابعالي فقط ماشين امضا باشي و در اطاق وزارتخانه بنشيني هر چه معاونها و مدير كلها آوردند زرتي امضا كني بدان كلاهت پس معركه است آقاي رئيس جمهور به عقيده من قاعده اش اين بود يك قدري محكمتر مي‎آمد. مقام رهبري هم بايستي كه همان رهبريش را مي‎كرد. معناي رهبري اين است كه نظارت كند كه در كشور كارهاي خلاف شرع انجام نشود. اگر يك وقت رئيس جمهوري، وزيري خواست كار خلاف بكند، از مقررات شرع منحرف شود او جلويش را بگيرد; نه اينكه يك تشكيلات و يك گارد سلطنتي درست كند از پادشاهان دنيا زيادتر; و كسي هم دسترسي نداشته باشد و در وزارتخانه دخالت كنند، در استاندار دخالت كنند، در همه جا دخالت كنند

…اين مردم روي علاقه به اسلام آمدند قيام كردند; زورگويي هاي مامورين و مسئولين است كه مردم را از آخوند زده مي‎كند! اينجور مرتب ولايت فقيه گفتن، اين بيشتر زدگي دارد. ما آنچه از آقاي دري ]وزیر اطلاعات وقت[ در اين مدت كه وزير شده ديديم هرجا رسيده -در خطبه جمعه شهر ري و هرجاي ديگر- مرتب مي‎گويد ولايت مطلقه، ولايت مطلقه ! باباجان يك چيز را اگر خيلي تعريف كردي، اين بد تعريف كردن است .

…و اين را هم به شما بگويم اينكه مي‎گويند «خط قرمز» ! اين خط قرمز كه مرتب مي‎گويند، خط قرمز؛ خدا و پيغمبر(ص) و امام معصوم (ع) است، غير از اينها خط قرمز نيست . كسي به خليفه دوم گفت اگر كج بروي من با اين شمشير راستت مي‎كنم . تازه مردم به پيغمبر(ص) هم مي‎آمدند نظرشان را مي‎گفتند.

…اين را هم به شما بگويم اينكه چهارتا روزنامه راوادارند به يكي حمله كنند، يك عده بچه در قم راه بيندازند، اينها ديگر فصلش گذشته است . فرضا ائمه جمعه را هم تحريك كنند يك چيزي بگويند، همه مي‎دانند كه امام جمعه ها بعضا حقوق بگيرند

…خود آيت الله مومن به من گفت يكي از اين آقايان كه مي‎رود در دفتر ايشان در قم مي‎نشيند و مسائل را مطابق نظر آقاي خامنه اي جواب مي‎دهد به ايشان گفتم كه ايشان كه رساله ندارد، شما چگونه فتاوا را بر طبق نظر ايشان جواب مي‎دهيد؟ گفت ما روي تحرير امام جواب مي‎دهيم ! گفتم مردم آخر مساله ايشان را مي‎خواهند، گفت : مي‎گويند ايشان فتوايش مثل فتواي امام است، ما روي تحرير امام جواب مي‎دهيم !

…خوب اين معنايش مبتذل كردن مرجعيت شيعه نيست ؟ ايشان که در حد فتوا و مرجعيت نيست . بنابر اين مرجعيت شيعه را مبتذل كردند، بچه گانه كردند، با يك عده بچه اطلاعاتي كه راه انداختند! اينها مصيبتهايي است كه ما در اين كشور مي‎بينيم .

متن كامل سخنان ایشان در روز ولادت حضرت علي (ع)، مورخه 13 رجب 1418- 23 آبان 1376:

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين

امروز روز ولادت با سعادت مولي اميرالمومنين (ع) است . افتخار ما شيعيان اين است كه از دوستان اميرالمومنين (ع) هستيم . اين را من بارها عرض كرده ام كه بعضيها خيال مي‎كنند لفظ » شيعه » كه به ما گفته مي‎شود لفظ مستحدثي است ; در صورتي كه اين نام را پيغمبر اكرم (ص) بر شيعيان علي (ع) اطلاق فرموده اند. حال من حديثش را از كتب اهل سنت مي‎خوانم . «درالمنثور سيوطي » تفسيري است كه » جلال الدين سيوطي » نوشته، در جلد ششم چاپ سابق در تفسير سوره بينه چند روايت نقل مي‎كند; مي‎گويد: «اخرج ابن عساكر عن جابربن عبدالله «; «ابن عساكر» كه از علماي اهل سنت است، صاحب تاريخ دمشق، از «جابربن عبدالله » با سند نقل مي‎كند: «قال كنا عند النبي (ص)» مي‎گويد ما نزد پيغمبر اكرم (ص) بوديم ; «فاقبل علي (ع)» اميرالمومنين (ع) وارد مجلس شد «فقال (ص)» پيغمبر فرمود:»والذي نفسي بيده ان هذا و شيعته لهم الفائزون يوم القيامه » اين شخصي كه علي بن ابيطالب (ع) باشد و شيعيانش، اينها هستند كه روز قيامت رستگارند; تعبير «شيعه » كرده اند. بعد مي‎گويد: «و نزلت » اين آيه نازل شد: (ان الذين آمنوا و عملوا الصالحات اولئك هم خير البريه) يعني آنهايي كه ايمان آوردند و كارهاي صالح كردند، آنها بهترين مخلوقاتند; «فكان اصحاب النبي (ص) اذا اقبل علي (ع) قالوا: جاء خير البريه » از آن وقت وقتي كه اميرالمومنين (ع) وارد مجلس مي‎شد اصحاب پيغمبر (ص) مي‎گفتند: خير البريه يعني » بهترين خلق » وارد شد.

همچنين (در حديث ديگر) : «و اخرج ابن عدي و ابن عساكر عن ابي سعيد (كه ابي سعيد الخدري است) مرفوعا (خبرش را مرفوعا نقل كرده است) علي خير البريه » علي (ع) بهترين مخلوقات است . اينها همه را از «سيوطي » نقل مي‎كنم كه از علماي اهل سنت است .

همچنين (در حديث ديگر) ابن عدي از ابن عباس نقل كرده : قال لما نزلت : (ان الذين آمنوا و عملوا الصالحات اولئك هم خير البريه) قال رسول الله (ص) لعلي (ع): «هم انت و شيعتك يوم القيامه راضين مرضيين «: وقتي كه اين آيه نازل شد پيغمبر(ص) به علي (ع) فرمود: آنان تو و شيعيان تو هستيد; در روز قيامت خدا از دست شما راضي است، شما هم از دست خدا راضي هستيد. اين خيلي مقام است ; پيغمبر (ص) اين اسم را گذاشته است .

همچنين (در حديث ديگر) : «و اخرج ابن مردويه عن علي (ع) قال : قال لي رسول الله (ص)»; «ابن مردويه » كه از محدثين اهل سنت است از اميرالمومنين (ع) نقل مي‎كند كه پيغمبر (ص) به من فرمود: الم تسمع قول الله : (ان الذين آمنوا و عملوا الصالحات اولئك هم خير البريه) علي (ع) مي‎فرمايد: پيغمبر (ص) به من فرمود: اين آيه را نشنيدي ؟ «انت و شيعتك » اين آيه مصداقش تو و شيعيان تو هستيد. «و موعدي و موعدكم الحوض » پيغمبر (ص) مي‎فرمايد: وعده گاه من و شما حوض كوثر است ; «اذا جئت الامم للحساب » وقتي كه من مي‎آيم سراغ امتها براي حساب، پيغمبر (ص) در حساب امتها دخالت دارد، «تدعون غرا محجلين » شيعيان علي (ع) افراد بارز و مشخص هستند، البته اين يك اصطلاح است ; عربها به اسب پيشاني سفيد مي‎گويند «اغر» كه جمعش «غر» مي‎شود، و به اسبي كه دست و پايش هم سفيد باشد مي‎گويند «محجل » يعني اسبهاي بارز برجسته ; مي‎خواهد بفرمايد در ميان همه امتها شيعيان در روز قيامت يك درخشندگي دارند. اينها چند روايت از طرق اهل سنت است كه راجع به اميرالمومنين (ع) وارد شده و پيغمبر (ص) پيروان علي (ع) را تعبير به «شيعه » كرده اند. پس اين اسم اسمي نيست كه بعدا گذاشته باشند. البته دشمنان براي اينكه با شيعه مخالف بودند مي‎گفتند: «رافضي » هستند; يعني رفض كردند، ترك كردند سيره و سنت پيغمبر(ص) را، در صورتي كه ما عقيده مان اين است كه سنت پيغمبر (ص) را ما اخذ كرده ايم، ولي اين اخبار را ديگر نتوانسته اند كاري بكنند. خود علماي سنت اين را نقل كردند كه پيغمبر(ص) پيروان علي (ع) را تعبير به «شيعه » كرده اند. بسيار خوب ! روز ولادت اميرالمومنين (ع) را به شما برادران و خواهران شيعه و به همه شيعيان و به همه مسلمانهايي كه علاقه مند به اسلام و دين هستند تبريك مي‎گويم ; و اينكه اسم شيعه را پيغمبر اكرم (ص) بر شما اطلاق كرده، اين را هم به شما تبريك مي‎گويم .

اما مي‎دانيد كه به اسم تنها نمي شود قناعت كرد; خوب ما شيعه علي بن ابيطالب (ع) هستيم، «شيعه » يعني پيرو; اگر من بگويم شيعه علي (ع) هستم، علي (ع) اهل دفاع از اسلام بود، اهل دفاع از حق بود، تمام عمرش را صرف اسلام كرد; در زمان پيغمبر(ص) در همه جنگها، مبارزه هاي علي (ع)، فداكاري هاي علي (ع) براي حق و حقيقت و دين ; و بعد هم در زمان حكومتش چقدر علي (ع) براي دين خدا زحمت كشيد; علي (ع) دلسوز فقرا بود، علي (ع) اهل سخاوت بود، علي (ع) وقتي كه مثلا زني را ديد كه بچه هاي يتيم دارد به قدري ناراحت شد كه خودش در زمان خلافت و حكومتش رفت در خانه آن زن و يتيم نوازي كرد; به فقرا و ضعفا و درماندگان رسيدگي مي‎كرد; اميرالمومنين (ع) در نامه 45 نهج البلاغه كه به » عثمان بن حنيف » مي‎نويسد، مي‎فرمايد: «الاو ان لكل ماموم اماما يقتدي به و يستضئ بنور علمه » هر ماموم يك امامي دارد كه به او اقتدا مي‎كند. بعد در ادامه مي‎فرمايد «… الاوانكم لا تقدرون علي ذلك » شما قدرت نداريد كه مثل علي عمل كنيد; «و لكن اعينوني بورع و اجتهاد و عفه و سداد» و لكن كمك كنيد علي را، اهل ورع باشيد، اهل محكم كاري باشيد، سراغ حرام نرويد، سراغ شبهه ناك نرويد.

حالا من آن نامه را نمي خواهم بخوانم ; آن نامه بسيار خوبي است و به عثمان بن حنيف نوشته اند، كه ( عثمان بن حنيف) استاندار علي (ع) بوده است در بصره ; يك جواني يك مجلس عروسي يا مهماني داشته، سران و اعيان شهر را دعوت كرده، عثمان بن حنيف را هم دعوت كرده و در آن غذاهاي رنگارنگ و سفره چرب و نرمي بوده است، به اميرالمومنين (ع) خبر مي‎رسد. حالا ببينيد آن وقت نه تلگراف بوده، نه تلفن و نه فاكس و نه تلكس، مع ذلك حضرت مي‎فرمايد: «به من خبر رسيده …» حتي يك مجلس مهماني استاندار خبرش به علي (ع) مي‎رسد و گزارش مي‎شود; و چون مجلسي بوده است كه اعيان و اشراف شركت كرده اند و خلاصه ريخت و پاش در آن بوده و فقرا از آن محروم بوده اند، اميرالمومنين (ع) او را توبيخ مي‎كند كه تو نبايد در يك چنين مجلسي شركت مي‎كردي ! مجلسي كه «غنيهم مدعو و عائلهم مجفو» فقرا از آن محروم و ثروتمندان به آن دعوت شده اند، حتي يك مجلس شامي كه استاندار رفته خبرش به علي (ع) مي‎رسد با وسايل كم آن روز; و اميرالمومنين (ع) بي تفاوت نمي گذرد; خوب اين استاندار است يك شب خوشش باشد ! نه، مي‎گويد يك چنين مجلسي شان تو نيست، تا آخر نامه .

يكي از چيزهايي كه اميرالمومنين (ع) در كلمات و خطب خود در نهج البلاغه زياد روي آن عنايت دارد مساله » امر به معروف و نهي از منكر » است .‌‌‌

شايد بعضي از آقايان ديده باشند، يك عده از اساتيد دانشگاه از من راجع به احزاب سئوال كرده اند; سئوال كتبي . اول اينجا آمدند گفتم سوالتان را بنويسيد; سوالشان را نوشتند و من جواب دادم، جواب آن آقايان را راجع به تشكيل احزاب سياسي از راه امر به معروف و نهي از منكر وارد شدم . در آن نامه اول من آيه شريفه قرآن را ذكر كردم كه خداوند تبارك و تعالي در سوره توبه مي‎فرمايد: (والمومنون والمومنات بعضهم اولياء بعض يامرون بالمعروف و ينهون عن المنكر)، در اين سوره آيه ديگري هم راجع به منافقين است كه در آنجا تعبير مي‎كند: (والمنافقون والمنافقات بعضهم من بعض)، يعني : منافقين و منافقات بعضيهايشان از بعضند; تعبير به «اولياء» نمي كند، در حالي كه آنها هم دوست هم هستند; اما «ولي » به معناي دوست نيست.

منافقون و منافقات بعضيهاشان از بعضند يعني سرشان در يك آخور است . اما راجع به مومنين و مومنات مي‎فرمايد: (والمومنون والمومنات بعضهم اولياء بعض)، «ولي » در لسان قرآن و حديث به معناي «صاحب اختيار» است ; «ولايت » يعني صاحب اختياري ; منتها ولايت مراتب دارد; (الله ولي الذين آمنوا) خدا ولايت دارد، اما ولايتش مطلقه است . درباره پيغمبر (ص) هم خدا مي‎فرمايد: (النبي اولي بالمومنين من انفسهم); امام (ع) هم ولايت دارد; ولي فقيه هم اگر واجد شرايط باشد ولايت دارد. در اين آيه خدا يك ولايت عمومي را مي‎گويد; آقايان اهل ادب توجه دارند، الف و لام موصوله كه بر سر اسم فاعل و اسم مفعول درآيد مفيد عموم و استغراق است . خدا مي‎فرمايد: همه مردان مومن و همه زنهاي مومن -فقط منحصر به مردها نيست – (بعضهم اولياء بعض) بعضيهايشان نسبت به بعضي ديگر ولايت دارند. اين را اول خدا مقدمه چيني مي‎كند; چرا؟ براي اينكه اگر از اول امر به معروف و نهي از منكر را بيان مي‎كرد ممكن بود كسي به ذهنش بيايد من كه امر به معروف و نهي از منكر مي‎كنم دخالت در كار ديگران مي‎كنم، طرف هم مي‎گويد به توچه ؟! جهنم مي‎روم خودم مي‎روم به توچه ؟! براي اينكه نگويد به توچه، خدا از قبل جوابش را داده . مي‎گويد خدايي كه ولي همه مردم است اين مومن را ولي قرار داده ; پس راجع به امر به معروف و نهي از منكر، همه مردان و زنان مومن نسبت به همه مومنين و مومنات ولايت دارند; همه، از آن بالا تا پايين ; نسبت به هر كس كج برود، ظلم بكند، خلاف شرع انجام بدهد; اينجا منحصر به يك عده خاصي نيست ; پس قبل از دستور امر به معروف و نهي از منكر به عنوان مقدمه ولايت عمومي را ذكر مي‎كند كه همه مردم ولايت دارند; كسي نمي تواند بگويد به توچه ؟! هيچ كس نمي تواند از امر به معروف و نهي از منكر جلوگيري كند. همه مردم مسئولند و هيچ كس نمي تواند بي تفاوت باشد. خوب گاهي امر به معروف و نهي از منكر موارد جزئي دارد; يك وقت هم معروف و منكر يك چيزي است كه شخص نمي تواند وظيفه را به تنهايي انجام دهد; احتياج به تجمع، تشكل و تشكيلات دارد. روزگار فرق مي‎كند، در هر زمان بايستي معروف در جامعه بسط پيدا كند و جلوي منكرات گرفته شود. حالا يك فردي يك كار جزئي انجام مي‎دهد كه خلاف است، اين را من مي‎توانم نهي از منكر كنم ; اما مثلا يك منكري است در جامعه كه اين نهي را شخص نمي تواند انجام دهد، بايد مردم متشكل شوند. حالا شما از لفظ «حزب » نترسيد، قرآن هم مي‎گويد: (الاان حزب الله هم المفلحون). من در اين نامه ام تذكر دادم كه اين دو آيه چقدر با هم تناسب دارند، يك جا مي‎گويد: (ولتكن منكم امه يدعون الي الخير و يامرون بالمعروف و ينهون عن المنكر و اولئك هم المفلحون): از ميان شما امتي بايد باشند كه امر به معروف و نهي از منكر كنند و اينها رستگارند. يك جا هم مي‎گويد: (الاان حزب الله هم المفلحون): همانا حزب الله رستگارند.

حزب الله اينهايي نيستند كه يك عده تحريكشان مي‎كنند، يك شعار عوضي هم به آنها مي‎دهند، مي‎روند يك شعاري مي‎دهند، جو را به هم مي‎زنند، يك هياهو راه مي‎اندازند، بعد هم غيب مي‎شوند; اين كه حزب الله نيست . » حزب الله » آن است كه روي مبنا متشكل بشوند، مجتمع باشند، يكي باشند و جامعه را زير نظر بگيرند. تا جامعه به طرف خير برود; معروف را در جامعه بسط بدهند، جلوي منكر را بگيرند. و اين وظيفه است ; اين را خدا در سوره تو به و سوره هاي ديگر واجب كرده است .

علي (ع) وقتي كه مي‎خواهند از دنيا بروند در نامه 47 نهج البلاغه – كه وصيتنامه اميرالمومنين هست – مي‎فرمايند: حسن (ع) و حسين (ع) را و هر كسي را كه نامه من به او برسد وصيت مي‎كنم به «تقوي الله و نظم امركم …» تا به اينجا مي‎رسد: «لاتتركوا الامر بالمعروف والنهي عن المنكر»: امر به معروف و نهي از منكر را ترك نكنيد; خوب اگر ترك كنيم چه مي‎شود؟ «فيولي عليكم شراركم ثم تدعون فلايستجاب لكم «، اگر ترك كنيم چه مي‎شود ؟ اثر طبيعيش اين است : ملت مسلمان، شيعه علاقه مند كه متشتت شد، متفرق شد، هر كس رفت سراغ كار خودش و نسبت به اموري كه در جامعه مي‎گذرد بي تفاوت شد، طبعا نتيجه اش اين مي‎شود كه از اين صحنه خالي بدان سوء استفاده مي‎كنند; پستها، مقامها، تشكيلات، امتيازات به دست بدان مي‎افتد; آن وقت شما بنشين هر چه مي‎خواهي دعا كن، دعا مستجاب نمي شود; براي اينكه راهش دست خودت است . چرا بي تفاوت ماندي نسبت به آنچه در جامعه مي‎گذرد؟ تمام مردم مسئولند; به فرمايش پيغمبر اكرم (ص): «كلكم راع و كلكم مسئول عن رعيته «.

بنابر اين بايستي اين وظيفه امر به معروف و نهي از منكر عمل شود. وقتي كه مردم متجمع شدند، متشكل شدند، تشكيلات درست شد، آدمهاي هماهنگ، آدمهاي علاقه مند; حالا اسم اين تجمع را مي‎گذارند «حزب «; از لفظ حزب هم ناراحت نشويد; قرآن مي‎گويد: (الاان حزب الله هم المفلحون)، (الاان حزب الله هم الغالبون).

آن وقت قهرا يك حزبي كه متشكل از مردم علاقه مند و هماهنگ باشد اينها كاري كه مي‎توانند بكنند اولا كادرسازي كنند; يعني افرادي را در حزب بسازند; در مسائل اقتصادي، در مسائل سياسي، در نيازهاي كشور، يك آدمهاي متخصص را تربيت كنند که يك روزگاري اگر سفير كم هست، اگر كاردار كم هست، اگر وزير كم هست، اگر استاندار كم هست، آدم حسابي ندارند، اينها را بسازند; احزاب سياسي كه در دنيا هست دنيا را اين طور اداره مي‎كنند.

حالا ديگر در دنيا با چماق نمي شود كار كرد; حكومت چماقي ديگر در دنيا پيش نمي رود. مردم روشن شده‌اند، بيدار شده‌اند، هر كسي اهل مطالعه است، اهل كتاب خواندن است، بيدار است . در دنيا اين گونه حكومت مي‎كنند; حكومت دست ملت است ; ما هم كه گفته ايم » جمهوري اسلامي «. جمهور بايد خودشان كشور را اداره كنند; مردم و جمهور بايستي متشكل بشوند، نيروهاي خوب را بسازند و برنامه هاي خوب داشته باشند. اين انتخابات كه در كشور انجام مي‎شود، يك روز انتخابات رياست جمهوري است، يك روز انتخابات مجلس است، يك روز انتخابات خبرگان، شما آقايان ديده ايد در وقت انتخابات يك افرادي قيم مي‎شوند و آقا بالاسر و يك گروههاي خلق الساعه و آني درست مي‎كنند و به طور چماقي مي‎خواهند پيش ببرند، براي اين كه يك عده مي‎خواهند از ناآگاهي مردم و از اينكه مردم در صحنه نيستند سوء استفاده كنند; و اين يك گرفتاري است . بايد مردم خودشان مجهز باشند، تشكيلات داشته باشند، نيرو و كادر ساخته باشند. يك حزب قوي حزبي است كه اگر در انتخابات پيروز شد هم وزير خوب داشته باشد، هم وكيل خوب داشته باشد، هم استاندار خوب داشته باشد; در همه قسمتها داراي نيروهاي خوب باشد.

در دنياي امروز كه بشر پيشرفته است و به مسائل اقتصادي و سياسي توجه دارد و به مسائل ديني هم الحمدلله روي آورده است، اين مردم بايد تشكيلات داشته باشند; تشكيلات كه داشته باشند قهرا بايد روزنامه داشته باشند، راديو و تلويزيون در اختيارشان باشد; روزنامه ها، جرائد، راديو و تلويزيون اينها كه فقط مال دولت نيست ; دولت را مردم روي كار مي‎آورند; مردم نبايد دستشان به راديو و تلويزيون برسد؟ راديو و تلويزيون فقط در اختيار چهار نفر كه آن بالا مي‎نشينند و يك دستوري مي‎دهند باشد؟ مردم اگر حرفي داشته باشند بايد حرفشان را راديو و تلويزيون پخش كنند; روزنامه ها بايد افكار و نظريات مردم را منتشر كنند. در دنيا اين گونه است و اگر ما كوتاه بياييم پس گردني مي‎خوريم و عقب مي‎مانيم . آن طور كه دوسه نفر بنشينند براي كشور تصميم بگيرند اين در دنياي فعلي پيش نمي رود; «جمهوري » يعني » حكومت مردم «.

البته اين راهم ذكر كنم : در عين حالي كه مردم،بايد حزب داشته باشند، تشكيلات داشته باشند، در وقت انتخابات بيدار باشند، با شعور و با بينش خودشان مستقلا افرادي را انتخاب كنند. با اين همه در قانون اساسي ما يك » ولايت فقيه » ذكر شده است ; اما معنايش اين نيست كه ولي فقيه يعني همه كاره ; آن وقت ديگر «جمهوري » معنايي نخواهد داشت . ولي فقيه هم با آن شرايطي كه در قانون اساسي دارد وظايفي در قانون اساسي برايش مشخص شده ; عمده وظيفه اش -كه مهمتر است – اينكه نظارت كند بر جريان جامعه، مشي جامعه يك وقت از موازين اسلام و حق منحرف نشود; «فقيه » به اين مناسبت است . در حكومت كمونيستي شوروي وقتي كه مي‎خواستند حكومت را بر اساس ماركسيزم و كمو نيزم اداره كنند مي‎آمدند ايدئولوگ حزب را راس كار مي‎گذاشتند كه او بتواند برنامه هاي سياسي و فرهنگي و اقتصادي كشور را بر اساس همان مرام كمونيسم تنظيم كند; خوب اين يك چيز طبيعي است . حالا ما از باب اينكه مي‎خواهيم بر اساس اسلام و شرع كشورمان اداره بشود با اينكه جمهوري است، همه مردم بايد شركت كنند، حزب بايد باشد، تشكيلات بايد باشد، با اين همه در راس كشور بايد فقيه جامع الشرايط باشد و نظارت كند.

البته مردم هستند كه دولت را روي كار مي‎آورند. «دولت » يعني رئيس حكومت، رئيس جمهور، نماينده ها را واقعا بايد مردم بياورند روي كار; هيچ كس حق ندارد دخالت كند; اگر بنشينند خاصه خرجي (رفاقت بازي) كنند يك افرادي -ولو شوراي نگهبان – ظلم كرده اند به حقوق مردم .

كسي را كه صالح باشد حق ندارند كنار بگذارند; از نظر ديني صالح باشد، در عين حال مسائل سياسي و فرهنگي و اقتصادي را بلد باشد; متملق هم نباشد، مستقل باشد; مثل مرحوم مدرس باشد كه به تنهايي در مقابل تمام حكومت رضاخان مي‎ايستاد; نماينده مجلس بايد يك چنين شخصي باشد; نه آدم متملق خودفروخته كه

احيانا هزار دروغ و تملق بگويد براي اينكه بخواهد وكيل مردم باشد!

علاوه بر اينكه خود مردم بايد دولت را بياورند روي كار، رئيس جمهور را بياورند روي كار، مع ذلك در راس بايد يك كسي باشد كه به اسلام و دستورات شرع از همه آگاه تر است ; اين از باب اين است كه ما مذهبي هستيم، ديني هستيم . حال اگر در زمان پيغمبر(ص) بود، پيغمبر (ص) راس كار قرار مي‎گرفت ; اگر در زمان علي (ع) بود، علي (ع) در راس كار بود. همين علي (ع) خودش مي‎گويد امر به معروف و نهي از منكر بكنيد، مردم وارد شوند در كارها; اما در راسش علي (ع) است . حالا اگر علي (ع) و امام معصوم (ع) حاضر نباشد، ولي فقيه در راس است . يعني » مجتهد عادل اعلم ناس «; اين اعلميت در روايات هست ; اين شخص بيايد راس كار. راس كار به اين معنا كه علاوه بر وظايف و حقوق مقرره در قانون اساسي، نظارت داشته باشد بر كار دولت ; نه اينكه داراي يك تشكيلات جداي از مردم باشد; نمي دانم كدام يك از شما مشرف شده ايد نجف، خانه اميرالمومنين (ع) در كوفه پشت مسجد كوفه نزديك دارالاماره است ; من داخل آن خانه رفته ام ; حدود صد تا صد و پنجاه متر است، دوسه تا اطاق كوچك داشته، آن وقت علي (ع) حكومت مطلقه داشته، از همين خانه يك كشوري را كه شايد ده برابر ايران شما بوده اداره مي‎كرده .

حضرت با اينكه حاكم بودند مي‎آمدند در بازار كوفه و صدا مي‎كردند: «يا معشر التجار الفقه ثم المتجر، الفقه ثم المتجر» يك روز در اين بازار، يك روز در آن بازار; در روايت داريم -من در كتاب ولايت فقيه اين روايت را نوشته ام – نقل شده در اين بازار كوفه يك عده ايرانيها هم بودند، يك ايراني در آنجا بود تا ديد علي (ع) مي‎آيد، گفت : «جاء المرد شكمبه !»، علي (ع) يك مقداري شكمش بزرگ بود، اميرالمومنين (ع) فهميد، يك خنده اي كرد; نگفت بگيريدش و… حضرت فرمودند: بالايش علم است و پايينش هم غذا! يعني اميرالمومنين يك شوخي با او كردند، اينجور مي‎روند در ميان مردم ; مردم هم مي‎رفتند حاجاتشان را به ايشان مي‎گفتند. ولايت فقيه آن طور نيست كه يك تشكيلات سلطنتي و مسافرتهاي تشريفاتي ميلياردي و اينجور چيزها داشته باشد; اينها با ولايت فقيه سازگار نيست .

آقايان تا چيزي مي‎شود به ما مي‎گويند «ضد ولايت فقيه » ضد ولايت فقيه ! خدا پدرت را بيامرزد، اصلا ولايت فقيه را ما گفتيم، ما علم كرديم، ما كتاب درباره اش نوشتيم، حالا ما شديم ضد ولايت فقيه ؟! يك عده بچه كه اصلا وقتي كه ما بوديم و اين كارها را مي‎كرديم اصلا نطفه شان هم منعقد نشده بود، حالا راه مي‎افتند: ضد ولايت فقيه ! خجالت بكشيد; اين چه كارهايي است ؟! !

ولايت فقيه مثل ولايت اميرالمومنين (ع) بايد نظارت بر كشور داشته باشد، نظارت بر احزاب داشته باشد، نظارت بر دولت داشته باشد; اما نه اينكه در همه جا دخالت كند، در جمهوري اسلامي دولت بايد مستقل باشد; يعني دولتي كه بتواند كار بكند. من يكي از اشكالاتم به آقاي رئيس جمهور آقاي خاتمي واقعا اين است، من پيغام هم دادم نمي دانم به ايشان گفته اند يا نه، البته ايشان با من ارتباطي ندارند، اما من اول كه انتخاب شدند برايشان پيام دادم، بعد هم به ايشان پيام (شفاهي) دادم كه اين طور كه پيش مي‎رويد نمي توانيد كار كنيد; يك نفر رئيس دولت اگر وزرايش، استاندارهايش، با او هماهنگ نباشند يك قدم نمي تواند بردارد; من پيغام دادم كه من اگر جاي شما بودم مي‎رفتم پيش رهبر مي‎گفتم : شما مقامت محفوظ، احترامت محفوظ، ولي 22 ميليون مردم به من راي دادند، به من هم كه راي دادند اين 22 ميليون همه مي‎دانستند كه رهبر كشور به كسي ديگر نظر دارد. دفترشان و خودشان و همه شخص ديگري را تاييد مي‎كردند; 22 ميليون آمدند به ايشان راي دادند; معنايش اين است كه ما آن تشكيلات را قبول نداريم . راي اين 22 ميليون معنايش اين است كه ما آن را كه شما مي‎گوييد قبول نداريم، ايشان قاعده اش اين بود مي‎رفت پيش مقام رهبري مي‎گفت شما احترامت محفوظ، 22 ميليون به من راي دادند، از من انتظارات دارند و اگر بنا بشود كه بخواهيد در وزراي من، در استاندارهاي من دخالت بكنيد، افرادي را به من تحميل كنيد من نمي توانم كار بكنم ; بنابر اين من ضمن تشكر از مردم استعفا مي‎دهم، به مردم مي‎گويم : ايها الناس مي‎خواهند در كار من دخالت كنند. قاعده اين بود كه به اين صورت عمل نمايد.

مردم از وزرا هم انتظارات ديگري داشتند. من براي آقاي دري هم كه وزير اطلاعات شد، پيغام دادم كه مشكل وزارت اطلاعات فقط وزيرش نبود، اصلا بافت وزارت اطلاعات خراب است . در عين حالي كه در اطلاعات آدمهاي خوب، آدمهاي علاقه مند و متدين نيز وجود دارد. ما خودمان طرفدار تشكيل اطلاعاتيم ; شما مباني فقهي من را مطالعه كنيد، در جلد چهارم يك فصلش به طور مفصل راجع به «اطلاعات » است -به طور جداگانه هم چاپ شده است ; آقاي سراج (وقتي كه رئيس كميته بود) آن را چاپ كرد- اما اطلاعات بايد روي اساس باشد نه اين كارهايي كه مي‎كنند. به ايشان پيغام دادم كه اطلاعات بافتش خراب است . اگر بناست همان معاونها و همان كادر باشند و جنابعالي فقط ماشين امضا باشي و در اطاق وزارتخانه بنشيني هر چه معاونها و مدير كلها آوردند زرتي امضا كني بدان كلاهت پس معركه است . آنچه مردم از تو مي‎خواهند اين است كه اصلا بافت آنجا را عوض كني، اطلاعاتي كه هماهنگ با مردم باشد; نه يك آدمهاي ناجور، آدمهايي كه مي‎خواهند پرونده براي افراد درست كنند. من اطلاع دارم بعضي آدمهاي عوضي آنجا هستند; البته آدم خوب هم در آنجا هست .

آقاي رئيس جمهور به عقيده من قاعده اش اين بود يك قدري محكمتر مي‎آمد. مقام رهبري هم بايستي كه همان رهبريش را مي‎كرد. معناي رهبري اين است كه نظارت كند كه در كشور كارهاي خلاف شرع انجام نشود. اگر يك وقت رئيس جمهوري، وزيري خواست كار خلاف بكند، از مقررات شرع منحرف شود او جلويش را بگيرد; نه اينكه يك تشكيلات و يك گارد سلطنتي درست كند از پادشاهان دنيا زيادتر; و كسي هم دسترسي نداشته باشد و در وزارتخانه دخالت كنند، در استاندار دخالت كنند، در همه جا دخالت كنند; خود ايشان، اينهايي كه اطراف ايشان هستند، اين غلط است . اين طور كشور پيش نمي رود; كشوري كه چند ارگان حكمفرما داشته باشد، دولت جدا، مجمع تشخيص مصلحت جدا و دفتر رهبري جدا، هر كدام بخواهند اعمال قدرت كنند، اينجور كشور اداره نمي شود; و حكومت مطلقه به اين صورت كه تكليف كشور را دوسه نفر معين كنند و مردم هيچ كاره باشند اين در دنياي امروز مواجه با شكست مي‎شود.

گاهي از اوقات هم مي‎گويند اين حرفهايي كه مي‎زنيد تضعيف نظام است ; آقاي هاشمي شنيدم گفته : مي‎ترسيم ايران هم افغانستان شود; خوب اشتباه كرده، «نظام » كه شخص نيست، نظام يعني نظام اسلامي ; والله همين مردم اگر ببينند نظام اسلامي -يعني اسلام – بخواهد زير پا برود قيام مي‎كنند.

اين مردم روي علاقه به اسلام آمدند قيام كردند; زورگويي هاي مامورين و مسئولين است كه مردم را از آخوند زده مي‎كند! اينجور مرتب ولايت فقيه گفتن، اين بيشتر زدگي دارد. ما آنچه از آقاي دري در اين مدت كه وزير شده ديديم هرجا رسيده -در خطبه جمعه شهر ري و هرجاي ديگر- مرتب مي‎گويد ولايت مطلقه، ولايت مطلقه ! باباجان يك چيز را اگر خيلي تعريف كردي، اين بد تعريف كردن است . اصلا مردم مي‎گويند ولايت فقيه چيست ؟ اما اگر به او بفهماني كه دولت را مردم انتخاب مي‎كنند، حكومت حكومت مردم بايد باشد، مردم خودشان كشور را اداره كنند.

» ولي فقيه » هم به شرط اينكه اعلم باشد، مجتهد اعلم مدير مدبر بايد نظارت كند كه بر خلاف شرع و قانون كاري انجام نشود.

آن وقتي كه بازنگري قانون اساسي بود -مشروح مذاكراتش چاپ شده – در مشروح مذاكرات بازنگري قانون اساسي آقاي اميني اين رواياتي را كه دلالت مي‎كند كسي را كه انتخاب مي‎كنيم، بايد اعلم باشد خوانده است ; آنجا آقاي خامنه اي يك صحبتي كرده اند; من عين عبارت را يادداشت كردم براي برادران بخوانم . در جلد اول مذاكرات بازنگري قانون اساسي صفحه 194 وقتي آقاي اميني روايات را مي‎خوانند آقاي خامنه اي مي‎گويند -اين عبارتي است كه در بازنگري چاپ شده – : «منتها آن دوسه روايتي كه آقاي اميني اشاره كردند كه در ذهن ما هم اين روايات همواره بود واقعا بايد اين روايات علاج شود. اين جوابي كه جناب آقاي يزدي فرمودند كه اعلميت يعني اعلميت به اداره امر، نه اين انصافا خلاف ظاهر است ; علاوه بر اينكه افقهيت، و فيهم من هو افقه منه، و فيهم من هو اعلم منه ; اين را حالا آقايان علما و فضلا فكر كنند و يا برايش علاجي بكنند.»

خوب جناب آقاي خامنه اي علاجي ندارد، دوسه روايت نيست بلكه بر حسب ضبط من دوازده روايت است، صحيحه هم در آنها هست ; در روايت آمده : «هر ملتي كه كسي را بياورد روي كار در صورتي كه اعلم از او در مردم وجود دارد، اين مردم كارشان به سراشيب و سقوط مي‎رود; مگر اينكه برگردند به آنچه ترك كردند». در آن موقع من روايات را جمع آوري كردم و نوشتم ليكن بعضي از آقايان مانع از ارسال آنها شدند، ولي حالا بجاست آقايان آنها را ببينند. اين روايات دوازده روايت است ; روايتهاي خيلي محكم و متقن . نوشتم : «حضرات آيات و حجج اسلام و آقايان محترم اعضاي شوراي بازنگري قانون اساسي دامت بركاتهم (و در همان نامه رواياتش را ذكر كرده ام يكي از روايات اين است): «انهم قد سمعوا رسول الله (ص) يقول عودا و بدء ا (يعني پيغمبر هميشه مي‎فرمود) : ماولت امه رجلا قط امرها و فيهم من هو اعلم منه الالم يزل امرهم يذهب سفالا حتي يرجعوا الي ما تركوا».

بنابر اين رهبر بايد اعلم باشد; شخص اعلم به كتاب خدا بايد نظارت داشته باشد كه مردم كج نروند. اما كشور را دولت بايد اداره كند و منتخب مردم باشد; جمهوري است ; قانون اساسي ما اين را مي‎گويد. جمهوري است، مردمي است، مردم هم بايد احزاب تشكيل بدهند، خودشان حكومت تشكيل بدهند و ولي فقيه -اگر واجد شرايط باشد- بايد نظارت بكند، البته اختياراتي هم دارد كه در قانون اساسي ذكر شده است .

و اين را هم به شما بگويم اينكه مي‎گويند «خط قرمز» ! اين خط قرمز كه مرتب مي‎گويند، خط قرمز خدا و پيغمبر(ص) و امام معصوم (ع) است، غير از اينها خط قرمز نيست . كسي به خليفه دوم گفت اگر كج بروي من با اين شمشير راستت مي‎كنم . تازه مردم به پيغمبر(ص) هم مي‎آمدند نظرشان را مي‎گفتند.

اين را هم به شما بگويم اينكه چهارتا روزنامه راوادارند به يكي حمله كنند، يك عده بچه در قم راه بيندازند، اينها ديگر فصلش گذشته است . فرضا ائمه جمعه را هم تحريك كنند يك چيزي بگويند، همه مي‎دانند كه امام جمعه ها بعضا حقوق بگيرند; اگر چهارتا بچه را راه بيندازند همه فهميده اند اينها ديگر برد ندارد. اگر روزنامه ها را وادارند بنويسند روزنامه ها اين همه چيز نوشتند، آبروي خودشان را مي‎برند. اينها ديگر برد ندارد بايد روش را عوض كرد، بايد حق را شنيد و عمل كرد.

اينجا بايد به آقاي خامنه اي گفت اينكه مي‎گوييد اين دوسه روايت را بايد علاج كرد اولا دوسه تا روايت نيست بلكه من تا دوازده روايت را اينجا جمع كرده ام، ثانيا بايد عمل كرد، (اينكه مي‎گوييد) بايد فكري كرد فكرش اين است كه به آنها عمل كنيد.

حالا صرف نظر از مساله رهبري، مرجعيت را چرا ديگر؟ شما كه در شان و حد مرجعيت نيستيد. من قبلا به ايشان تذكر دادم، در شرف فوت مرحوم آيت الله اراكي بود، من به وسيله آيت الله مومن راجع به چند چيز براي ايشان پيام دادم . اين صورت متن پيام است ; به دست ايشان هم رسيده است، بند هفتم آن را من مي‎خوانم ; به ايشان پيام دادم : » مرجعيت شيعه همواره قدرت معنوي مستقلي بوده ; بجاست اين استقلال به دست شما شكسته نشود و حوزه هاي علميه جيره خوار حكومت نشوند كه براي آينده اسلام و تشيع مضر است ; و هرچند ايادي شما تلاش كنند جنابعالي اثباتا موقعيت علمي مرحوم امام (ره) را پيدا نمي كنيد; نگذاريد قداست و معنويت حوزه ها با كارهاي ديپلماسي ارگانها مخلوط شود. -تيپ فلان چه حقي دارد بيايد در قم يك عده بچه راه بيندازد و حوزه را به هم بزند؟!- به مصلحت اسلام و حوزه ها و جنابعالي است كه دفتر شما رسما اعلام كند: چون ايشان كارشان زياد است و وظيفه اداره كشور را به دوش دارند از جواب دادن مسائل شرعي معذورند و از حال به بعد جواب مسائل شرعي داده نمي شود و رسما مراجعات علمي و ديني و حتي وجوه شرعيه جزئيه را كمافي السابق به حوزه ها ارجاع دهيد»، اين پيام تاريخش ‏73/8/12 است وقتي كه تازه آقاي اراكي را برده بودند بيمارستان ; و خود آيت الله مومن به من گفت يكي از اين آقايان كه مي‎رود در دفتر ايشان در قم مي‎نشيند و مسائل را مطابق نظر آقاي خامنه اي جواب مي‎دهد به ايشان گفتم كه ايشان كه رساله ندارد، شما چگونه فتاوا را بر طبق نظر ايشان جواب مي‎دهيد؟ گفت ما روي تحرير امام جواب مي‎دهيم ! گفتم مردم آخر مساله ايشان را مي‎خواهند، گفت : مي‎گويند ايشان فتوايش مثل فتواي امام است، ما روي تحرير امام جواب مي‎دهيم !

خوب اين معنايش مبتذل كردن مرجعيت شيعه نيست ؟ اينكه آمدند در شب بعد از فوت آيت الله اراكي، عده اي بچه راه انداختند در خيابان جلوي جامعه مدرسين، مثل همين الان كه راه مي‎اندازند; بعد هم سه چهارنفر از تهران آمدند و اصلا (كساني كه ايشان را مي‎گفتند) هفت هشت نفر بيشتر نبودند و به زور هفت نفر را به عنوان مرجع گفتند كه ايشان را هم جزو كنند، در صورتي كه ايشان در حد فتوا و مرجعيت نيست . بنابر اين مرجعيت شيعه را مبتذل كردند، بچه گانه كردند، با يك عده بچه اطلاعاتي كه راه انداختند! اينها مصيبتهايي است كه ما در اين كشور مي‎بينيم .

خدايا به حق محمد و آل محمد(ص) استقلال اين كشور امام زمان (عج) را حفظ فرما. (آمين حضار)

گرفتاريها برطرف بفرما.

مريضها شفاي عاجل عنايت بفرما.

به حق محمد و آل محمد(ص) تعجيل در فرج امام زمان (عج) بفرما.

نام ما را در طومار طرفداران اميرالمومنين (ع) ثبت و ضبط بفرما.

از همه شما معذرت مي‎خواهم .

والسلام عليكم جميعا و رحمه الله و بركاته

پیوست :
دریافت فایل صوتی سخنرانی
جلد دوم کتاب خاطرات آیت الله منتظری
http://amontazeri.com/Farsi/Khaterat/html/1514.htm~1528.htm

Advertisements

Written by State-of-Siege

مه 15, 2008 در 1:10 ق.ظ.

نوشته شده در ویژه

2 پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. […] هم به مانند حیات ایشان، پر برکت باشد ان ‌شاءالله. *متن سخنرانی 13رجب آیت الله منتظری + دانلود فایل صوتی مربوطه (5 مگابایت) لینک جایگزین (2.3 […]


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: