حكومت نظامی

ماهرانه در جنگ است ناخدای استبداد با خدای آزادی

سازمان عفو بین الملل خواستار ازمیان برداشتن همه انواع شیوه های شکنجه شد

leave a comment »

06-04-1386
پیشرفت قابل ملاحظه، چالشهای سخت و سهمگین ـ کنوانسیون بین‌المللی علیه شکنجه در بیستمین سالگردش
سازمان عفو بین الملل امروز در فراخوانی به همهء کشورها، خواستار از میان برداشتن همه ا نواع شیوه های شکنجه و سایر تنبیهات و برخوردهای غیر انسانی، منحط کننده و بیرحمانه شد. این فراخوان در شرایطی صورت می گیرد که جهان در 26 ژوئن 2007 — بیستمین سالگرد اقتباس این کنوانسیون در 1984 — خودش را برای تصویب کردن و قابل اجرا کردن کنوانسیون بین المللی علیه شکنجه و سایر تنبیهات و برخوردهای غیر انسانی، منحط کننده و بیرحمانه آماده می سازد. مصوبه ای که سازمان عفو بین الملل و سایر سازمانهای دیگر دیر زمانی است برای عملی کردن آن فعالیت می کنند.

در آستانهء این سالگرد، اکثریت قابل ملاحظه ای از کشورها-144کشور-این کنوانسیون را تصویب نموده و 8کشور دیگر نیز آنرا امضا کرده اند. در واقع اتخاذ و به کارگیری این کنوانسیون به پیمان نامه های منطقه ای کمک می کند تا شکنجه را ممنوع کرده و طبق دادگاه جنایی بین المللی نظامنامه روم، شکنجه به عنوان جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت تلقی شود. کمیتهء علیه شکنجه به طور منظم گزارشهای کشورهای عضو قرارداد در عملی کردن دستورات کنوانسیون را مرور کرده و در کشف حقایق و همچنین توصیه هایش، کشورها را وادار کرده که چطور از شکنجه کردن ممانعت کرده و در صدد جبران خسارت مصدومین برآیند. کمیته همچنین اظهارات افرادی را بررسی می کند که ادعا می کنند شکنجه شده اند. سازمان ملل در این رابطه گزارشگر ویژه ای را تعین کرده تا در مورد شکنجه تحقیق کرده و آن را اعلام داشته و در مقابل آن هم به همهء کشورها فارغ از عضو بودن یا نبودنشان توصیه می کند که واکنش نشان داده و شکنجه را ترک نمایند.
کنوانسیون دارای چندین ویژگی پر اهمیتی است، طبق ماده 1 شکنجه به عنوان تحمیل و وارد کردن درد شدید به طور عمد و یا انجام دادن آن جهت تنبیه، تهدید و یا اخذ اطلاعات از طرف مقامات و یا با تحریک و رضایت آنان، هم به عنوان نقض حقوق بشر تلقی شده و هم به عنوان جنایت.
کنوانسیون اظهار می دارد که هر کشور عضو قرارداد باید طبق مادهء 2 « همه ابزار قانونی، اجرایی و قضایی را در جهت منع شکنجه به کار گرفته» و روشن سازند که « در هیچ شرایطی و بدون هیچ نوع استثنایی» شکنجه قابل پذیرش نبوده و هر نوع دستورالعملی از طرف مقامات بالاتر در مورد شکنجه را لغو نمایند. ماده 3 بازگرداندن هر کسی را به جایی و مکانی که در معرض شکنجه باشد ممنوع اعلام کرده است و مادهء 4 اعلام می دارد که همهء شیوه های شکنجه به عنوان جنایت تلقی می شوند. بر اساس مادهء 6 همهء کشورها باید در مورد افراد مظنون به شکنجه دیده در داخل اقلیمشان تحقیقات به عمل آورده و طبق مادهء 5 بند 2 باید حوزهء قضایی عام را برای آن فرد مهیا ساخته و بر اساس ماده 7 بند 1 اگر آن فرد به کشورش پس داده نمی شود باید پروندهء وی را به دادگاه بفرستند. و بنا بر مواد 12 و 13 کشورها باید هر زمان که مواردی محکمه پسند در مورد شکنجه در محدودهء دادرسی شان یافت شد و یا همچون ادعایی شد تحقیقات جامع و بی طرفانه انجام دهند. بر اساس مادهء 10 همهء کشورها باید ضابطین قانونی را تعلیم داده تا مرتکب شکنجه نشوند و بر اساس ماده 14 به قربانیان شکنجه خسارت بپردازند و بر اساس ماده 15 در همهء مراحل دادرسی هر نوع اعتراف و اظهاراتی که در نتیجهء شکنجه به دست آمده، باطل اعلام دارند و طبق مادهء 16، کنوانسیون از همهء کشورها خواستار است تا در مقابل سایر تنبیهات و برخوردهای غیر انسانی، منحط کننده و بیرحمانه واکنش نشان دهند.
سال گذشته شاهد پیروزی عظیمی در مورد حمایت علیه شکنجه و سایر برخوردهای بدرفتاری بودیم. در 22 ژوین 2006 پروتکل اختیاری کنوانسیون که در 18 دسامبر 2002 اتخاذ شده بود قابل اجرا شد. تابحال 56 کشور پروتکل را امضا کرده و 34 کشور دیگر هم آن را تصویب کرده و پذیرفته اند. پروتکل این اختیار را به متخصصین مستقل سازمان ملل داده تا بازدیدهای مکرر از بازداشتگاههای اعضای قرار داد انجام داده و همچنین از کشورهای عضو قرارداد می خواهد تا با نصب کردن مکانیسمی ملی در راستای بازدید از بازداشتگاهها با متخصصین بین المللی همکاری نمایند.
ااما با وجود کنوانسیون و مبارزه در جهت رها ساختن جهان از شکنجه و بدرفتاری بطور عموم، همچنان با چالشهای جدی روبرو هستیم، اول و مهمترین آنها تداوم شکنجه و بدرفتاری است که در بسیاری از کشورها علیه زندانیان و بازداشتی ها اعمال می شود. در ادارات پلیس، زندانها، مراکز و بازداشتگاهای نظامی، مکانهای بازجویی و در بسیاری از جاهای دیگر، مقامات از قدرت مطلقه شان در مقابل افراد بی دفاعی که از آزادی محروم گشته اند سوء استفاده کرده و موجب وارد کردن شکنجه و درد شده و یا به دیگران این اجازه می دهند تا بدون هیچ نوع عواقب بازخواستی چنین عملی را انجام دهند.
سازمان عفو بین الملل در گزارش سالیانه اش با نگرانی نشان داد که هنوز هم بیشتر کشورهای جهان در قلمروشان شکنجه و بدرفتاری اعمال می شود. طبق تحقیقات سازمان در گزارش سالیانه 2007 در میان 153 کشور جهان، دست کم 102 کشور به شکنجه و بدرفتاری متوسل می شوند.
چالش دیگر، تلاش تعدادی از کشورها می باشد که مخالف مردود شمردن شکنجه به طور مطلق بوده و آن را حربه ای ضروری در « جنگ علیه ترور » تلقی می کنند..
در اعتراض به موارد بالا و درخواست برای تطبیق راهبردهای جنایی در سیاست رسمی شان، تعدادی از کشورهای مشخص به جای بکار گیری آن دستورالعمل ها با کلمات بازی کرده و به تعریف و تفسیرهایی متوسل می شوند از جمله:
تعدادی از روشهای بازجویی و یا شیوه های تنبیهی جزو شکنجه به حساب نمی آیند.
ممنوع کردن شکنجه و سایر تنبیهات و برخوردهای غیر انسانی، منحط کننده و بیرحمانه مطلق نبوده و بنابراین در شرایطی وجود آن را توجیه می کنند.
قرارداد همسو بستن با کشورهای دیگر و اعلام کردن اینکه مسولیت شکنجه و … به کشورهای مربوطه برمی گردد و مساله ای داخلی است.
انجام دادن عمل استرداد و بازگرداندن در زیر لوای تضمین نامهء سیاسی.
چرا ریشه کن کردن شکنجه و بدرفتاری بسیار اغفال کننده می باشد؟ به دلایل عدم خواست سیاسی و همچنین عدم توانایی در به کار انداختن قوانین، آموزش، تحقیقات و یا تعقیب، بازگرداندن و نصب کردن اصولی دادرسی برای قربانیان در جهت دریافت حق خسارت وارده فارغ از اینکه چه کسی آن را مرتکب شده و در کجا رخ داده است.
پس چه باید کرد؟ کشورها باید به طور جدی تعهدات بین المللی شان را به کار گیرند. و آنهایی که تابحال کنوانسیون را امضا نکرده اند باید آن را تصویب نمایند. آنهایی که با ضمیمه کردن پیوستهایی باعث تضعیف اصول کنوانسیون شده اند باید آن را بردارند. آنهایی که اجازه نداده اند تا تعدادی از شکایتهای انفرادی توسط کمیتهء علیه شکنجه بررسی شود باید چنین اجازه ای را صادر نمایند. آنهایی که تابحال پروتکل را امضا نکرده اند، آن را انجام دهند. کشورها همچنین باید بخوبی با جمع کنندگان خیریه وابسته به سازمان ملل در جهت همیاری با قربانیان شکنجه همکاری کنند.
کشورها باید در دادن نامزد و رای گیری همه جانبهء کمیتهء علیه شکنجه که در 8 اکتبر 2007 برگزار می شود شرکت کنند. کاندیدها باید دارای تجربهء کافی در رابطه با کنواسیون بوده و همچنین باید دارای بینشی عمیق در رابطه با موارد محدود کردن آزادی بوده و التزام لازم به حقوق بشر داشته باشند. کاندیدها نباید دارای سمت های اجرایی و قانونی در دولت داشته باشند. جهت بهبود در انتخاب کردن نامزد، کشورها باید در سطح ملی پروسهء مشاوره، شفافیت و در معرض عموم قرار دادن را عملی سازند. سازمان عفو بین الملل از کشورهای عضو قرارداد می خواهد تا به شیوهء قابل ملاحظه ای در جهت به وجود آوردن وضعیتی یکسان برای همه در انتخابات آتی کوشا باشند.
در سطح ملی هم کشورها باید قوانین خدشه دار را اصلاح کرده و اگر قوانینی که در رابطه با آموزش، و تربیت پلیس ویژه در مورد تعقیب و تحقیق شکنجه و تعقیب مظنونین طبق ضوابط حقوق بین الملل وجود ندارند، به اجرا درآورده و یا فرد مربوطه را به کشورش برگردانده تا قادر به محاکمه ای عادلانه بدون توسل به اعدام و یا خطر شکنجه دادگاهی شود. فی الواقع آنها نباید کسی را به جایی که در معرض شکنجه و یا بدرفتاری قرار می گیرد دیپورت کنند. آنها باید مکانیسمی قوی، مستقل، خبره و بسنده در سطح ملی و بر اساس مواد پروتکل اختیاری به کار گیرند.
نمونهء مثبت چنین عملی در سطح ملی، حق استیناف التیامی است که امروز در پارلمان لندن مورد رایزنی قرار گرفت تا لایحهء شکنجه ( خسارت ) که در 5 ماه مارس 2007 در مجلس اعیان معرفی شده بود به اجرا درآورند. این لایحه که سازمان عفو بین الملل آن را حمایت می کند راه را برای تعهدات بریتانیا در اجرای ماده 14 کنوانسیون علیه شکنجه و دریافت خسارت از طرف قربانیان در اصول دادرسی مدنی حتی اگر هم در خارج از کشور بریتانیا رخ داده باشند، مهیا می سازد.
شکنجه به همراه جنایاتش از طرف مرتکبین آن، از طرف فرماندهان نظامی و یا کل کشور در کل نباید اجازه داده شود. – قربانیان نباید به حال خود رها شوند.شکنجه آنها باید متوقف گردد، شکنجه گران باید به سزای اعمالشان برسند و همچنین باید حق دریافت خسارت تضمین گردد.

اصالت:
http://www.kurdistanmedia.com/farsi/index.php

Advertisements

Written by State-of-Siege

مه 11, 2008 در 3:16 ق.ظ.

نوشته شده در حقوق بشر

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: