حكومت نظامی

این نمی‌شود که از مردم رای گرفت اما با کس دیگری تعامل کرد.برنامه داد اما برای اجرایش رفت از یکی دیگر اجازه گرفت!

من اگر تاثیرگذار باشم، بشود رفت دنبال اصلاحات ساختاری و بنیادین به صحنه می‌آیم،وگرنه شهوت ریاست که ندارم؟ من برای خودم خط قرمز و پای‌بندی به اصول دموکراسی‌خواهی را قائلم.اعتقاد دارم که آدم باید به قولی که به مردم می‌دهد پای‌بند باشد، سر اصولش ایستادگی کند، هزینه بدهد، حتا برود زندان…

متن كامل‌تري از سخنان عبدالله نوري پس از پنج سال سكوت منتشر شده است.وي مي‌گويد:«متاسفانه برخی دوستان اصلاح‌طلب حتا اعتدالی نیستند و تفریطی شدند.در خیلی از مسایل من فکر می‌کنم که می‌شود گامی بیش‌تر برداریم اما تا حرف بزنیم می‌گویند که افراطی و تندور هستید و کار ما هم خراب می‌کنید و خط اعتدال را به هم می‌ریزید.ما که می‌دانیم از این تفریط‌ها به هیچ جا نمی‌رسند اما چرا حرف بزنیم که گناهش بی افتد گردن‌مان…به نظرم می‌رسد که این اختلاف‌ها،دلیلش تفاوت اهداف است.یک وقت شما می‌روید در یک دیکتاتوری مطلق برای شبه دموکراسی تلاش می‌کنید و وقت می‌گذارید که من اصلن این را قبول ندارم.اعتقاد این است که اگر همه‌ی قدرت و توان خود را هزینه‌ی یک میلیونم درصد دموکراسی واقعی در برخورد با این دیکتاتوری مطلق بکنیم،آن ارزش دارد و باید برویم دنبالش…مثل همین پاکستان یا زمیباوه…اگر قرار بود در همین پاکستان بروند دنبال گرفتن چند صندلی مجلس،که به جایی بند نبود.همین تجربه نشان می‌دهد که اگر واقعن بایستید،سر آرمان‌ها و اصول‌تان،قدرت هر چه قدر هم مطلق و استبدادی باشد،عقب می‌رود…من الان خیلی متاسف می‌شوم که برخی از دوستان رفته‌اند دنبال یک اصلاحاتی کم‌تر از 12 سال پیش.مگر چه چیزی را نهادینه شد در این سال‌ها؟چه دستاوردی داشت؟…اگر در همان زمان اصلاحات و اصلاح‌طلبان از فرصت به وجود آمده و تمام ظرفیت‌های خود بهره می‌گرفتند امروز به یک بن بست سیاسی دچار نمی‌شد.ظرفیت آن زمان یک واقعیتی بود.اگر بر سر همان برنامه‌های اعلام شده‌اش می‌ماندند و همان‌ها را اجرا می‌کردند،در برقراری دموکراسی واقعی و جامعه‌ی مدنی توفیق می‌یافت.وقتی عهدی با مردم می‌بندید،دیگر نباید دچار تردید شد،این نمی‌شود که از مردم رای گرفت اما با کس دیگری تعامل کرد.برنامه داد اما برای اجرایش رفت از یکی دیگر اجازه گرفت…من اگر تاثیرگذار باشم،بشود رفت دنبال اصلاحات ساختاری و بنیادین به صحنه می‌آیم،وگرنه مگر شهوت ریاست که ندارم؟من برای خودم خط قرمز و پای‌بندی به اصول دموکراسی‌خواهی را قائلم.اعتقاد دارم که آدم باید به قولی که به مردم می‌دهد،پای‌بند باشد،سر اصولش ایستادگی کند،هزینه بدهد،حتا برود زندان…اگر قرار باشد روزی درباره‌ی انتخابات تصمیم بگیریم،این شرایط را دارد…»http://bavar.persianblog.ir/page/nouri1